۱۳۸۸ فروردین ۲۵, سه‌شنبه

روان‌شناسی بد اخلاقی


زندگی یعنی گزینش. شما در زندگی‌ معمولا می‌توانید کسانی را که مایلید با آنها روابط دوستانه‌ داشته باشید، انتخاب کنید اما گاهی شرایطی پیش می‌آید که مجبورید با کسانی ارتباط برقرار کنید که علاقه‌ای به برقراری رابطه با آنها ندارید. بداخلاق‌ها نمونه بارزی از این افرادند. از دکتر حسین‌ ابراهیمی‌مقدم، روان‌شناس بالینی و مدرس دانشگاه علوم پزشکی ایران پرسیده‌ایم: اولا بداخلاقی یعنی چه؟ ثانیا چگونه باید با بداخلاق‌ها برخورد کرد؟...

آقای دکتر! شما به عنوان یک روان‌شناس،‌به چه کسی می‌گویید بداخلاق؟بداخلاق‌ها کسانی هستند که بیشتر مردم تمایل دارند کمتر با آنها برخورد و ارتباط داشته باشند. مثلا افرادی که از کاستی‌ها، ناکامی‌ها و ضعف‌های دیگران احساس خوشحالی می‌کنند؛ افرادی که مصرانه در همه کارهایی که ربطی به‌شان ندارد دخالت می‌کنند؛ افرادی که در برخوردهایشان نزاکت اجتماعی و ادب را رعایت نمی‌کنند و افرادی از این قبیل.به نظر شما چه‌طوری باید در زندگی‌مان،‌ مثلا در محیط کارمان، با این قبیل افراد کنار بیاییم؟ باید این را درک کنید که بالاخره باوجود تمام بدی‌ها، عیوب و کمبودهایی که برخی از مردم ممکن است دارا باشند، مقید به برخی رفتارهای خوب نیز هستند. باید دریابید که آنها چگونه کسانی هستند و باید یاد بگیرید که توجه‌تان را روی آن خوبی‌ها متمرکز نمایید.
اجتناب و دوری از این افراد بداخلاق، راهکار خوبی هست یا نه؟ نه!‌برعکس باید با آنها کار و زندگی کنید و هیچ گاه فکر نکنید که باید از چنین اشخاصی دوری کرد. در صورت لزوم، پیام‌های خودتان را به آنها در قالب یادداشت‌، فاکس یا از طریق پست الکترونیکی بفرستید. این کار بهتر از آن است که با آنها تماس تلفنی یا مذاکره رو در رو داشته باشید. این روش به ویژه هنگامی مفید خواهد بود که شخص زیر سوال، فقط برای مدت کوتاهی در اطراف شما باشد.
اگر از این افراد بداخلاق مستقیما انتقاد کنیم، به نظرتان خوب است یا بد؟ در واقع می‌خواهم بپرسم آنها چه واکنشی به انتقاد نشان می‌دهند؟نه! توصیه می‌کنیم چنین افرادی را مستقیما مورد انتقاد و نکوهش قرار دهید؛ چون در غیر این صورت، این رویه نه تنها موجب بدتر شدن کنش و رفتار آنها می‌شود، بلکه ناکامی وسرخوردگی و عجز و درماندگی را نیز برایتان به ارمغان خواهد آورد.
خب، بالاخره باید کاری کرد. مگر نه؟اگر تحمل و شکیبایی خود را از دست دادید و دیگر نتوانستید روحیه خودتان را در مقابل این افراد حفظ کنید، باید شخص بداخلاق یا مشکل‌دار را از چگونگی تاثیری که بر شما می‌گذارد باخبر نمایید. البته این کار باید با حالتی موشکافانه، دقیق و لطیف انجام گیرد. بنابراین با احتیاط و عاقبت‌اندیشی اقدام به چنین عملی نمایید. اصول و قواعد کلی انعکاس نظریات به شما کمک خواهد کرد که این کار را به طریقی صورت دهید که دردسر و ناراحتی شما را کاهش دهد؛ نه آنکه موجب وخیم‌تر شدن و بحرانی‌تر شدن مشکل گردد.
روان‌شناسان در این خصوص چه کمکی می‌توانند به ما ارائه کنند؟برخی تست‌های روان‌شناسی را می‌توانید از طریق روان‌شناسان انجام دهید. اول باید از خودتان بپرسید که مگر خودتان کاملا سالم و بی‌عیب و ایرادید؟ جواب این سوال مطمئنا «نه» خواهد بود و این می‌تواند به دلیل وجود رفتارهایی باشد که باعث رنجش و آزار دیگران می‌شود. کاری کنید که خودتان را بهتر و ارزشمندتر کنید و رفتارتان را تغییر دهید. در این مسیر شما مطمئنا بهبود و پیشرفت چشمگیری در نحوه برخورد با دیگران مشاهده خواهید کرد.
و اگر این‌طور نشد، ‌چه؟بالاخره خواهید توانست زمینه‌های مشترکی بین خود‌تان و شخصی که از او خوشتان نمی‌آید، پیدا کنید. این موجب می‌شود که پلی بین خودتان و فرد بداخلاق بزنید و لااقل در زمینه‌های مشترک‌تان در مسیری موازی هم قرار بگیرید. این وجوه اشتراک بین شما منجر به نزدیک‌تر شدن شما به او خواهد شد و موضوعاتی برای صحبت و تبادل نظر بین شما فراهم می‌آورد. همچنان که شما تدریجا سعی می‌کنید آن شخص را بهتر بشناسید، ممکن است به نکاتی پی ببرید که به شما بصیرتی بدهد که درون آن شخص را تا حدی بکاوید و علل رفتارهای او را که آن‌چنان موجب آزردگی خاطر شما می‌شود، دریابید.
حرف آخر؟با اشخاص بهانه‌جو و بدقلق با احترام رفتار نمایید. آهنگ و لحن صدای خودتان را تنظیم کنید. مدبرانه و ماهرانه با مردم برخورد کنید. با چنین بینش و کنشی هر چند در سطحی پایین از بدتر شدن و وخیم‌تر شدن روابط شما جلوگیری به عمل می‌آید
منبع: salamatiran.com

افراد مقاوم به ویروس اچ.ای.وی. "ایدز"


یک موسسه آمریکایی و انگلیسی متخصص بیماری ایدز در اوگاندا، موفق به شناسایی گروهی از افراد شدند که بدنشان بطور طبیعی در برابر ویروس اچ.ای.وی. "ایدز" مقاوم است.
به گزارش ایرنا به نقل از سامانه "آل آفریکا"، دکتر "پونتیانو کالیبو" متخصص آسیب شناسی مرکز برنامه علوم پایه در واحد تحقیقات ایدز اوگاندا روز یک شنبه اعلام کرد که بررسیهای موسسه‌اش و نیز مطالعات قبلی بر روی این گروه از افراد اوگاندایی نشان می‌دهد که برخی از اوگاندایی‌ها بطور طبیعی ویروس ایدز را از خود دفع می‌کند.
به گفته وی، بدن این افراد حامل سلول هایی از گلبول سفید است که این سلول‌های خاص هنگامی تولید می‌شود که ویروس اچ.ای.وی به بدن آنان حمله کند.
رییس موسسه پژوهش‌های ویروسی اوگاندا در این باره افزود: پیچیده‌ترین آزمایش‌های اچ.ای.وی نیز موید آن هستند که این افراد با وجود آلودگی قبلی به ویروس اچ آی وی، سیستم ایمنی بدنشان به گونه‌ای آنها را دفع کرده است که هیچ اثری از این بیماری مهلک در وجود آنها یافت نمی‌شود.
دانشمندان مرکز اطلاعات ایدز کامپالا پایتخت اوگاندا اکنون روی 70 زوج ناهماهنگ فیزیولوژیکی آزمایشهایی را انجام می‌دهند تا بتوانند نحوه مقاومت بدن آنها در مقابل این ویروس را بررسی کنند.
با وجود اینکه یکی از این زوج‌ها سال‌ها حامل این ویروس بوده است، ولی مقاومت بدن زوج دیگر به حدی است که مقاربت جنسی بدون استفاده از وسایل تنظیم خانواده نیز موجب نشد بدن دیگری، این ویروس را جذب کند.
دکتر کالیبو اظهار داشت: ما درحال بررسی این وضعیت خارق العاده هستیم و لذا هنوز زود است در باره علت بروز این پدیده اظهار نظری صریح شود چرا که بسیاری از پژوهشگران جهان علاقمند به آزمایش این افراد خواهند بود.
وی اعلام نتیجه این بررسی را به پایان این تحقیقات پنج ساله موکول کرد و گفت: مسوولیت انجام این تحقیقات را شورای تحقیقات پزشکی انگلیس با حمایت موسسه ملی بهداشت آمریکا برعهده دارند و نتیجه آن پس از تکمیل طرح در سال 2010 به اطلاع عموم خواهد رسید.
متخصص آسیب شناسی مرکز برنامه علوم پایه در واحد تحقیقات ایدز اوگاندا خاطر نشان کرد که چند کشور در اجرای این طرح سهیم هستند اما بخش اعظم این پژوهش راهبردی را موسسه آسیب شناسی واکسیناسیون مستقر در آمریکا با همکاری دانشگاه آکسفورد لندن هدایت می‌کند.
"پرفسور هینر گروسکورس" مدیر واحد تحقیقاتی ایدز اوگاندا نیز گفت: گرچه این قبیل افراد در جهان بسیار نادرندد اما شواهدی در دست است که نشان می‌دهد افرادی با ویژگی‌های ارگانیک مشابه وجود دارند که می‌توانند راهگشای بسیاری از دستاوردهای علمی پزشکی بعدی در این زمینه باشند. وی افزود: همه کشورها مراکز مبارزه با ایدز خاص خودشان را راه اندازی کرده‌اند و به فعالیت خود ادامه می‌دهند ولی تاکنون نتیجه خاصی از تحقیقات آنها حاصل نشده است ولی یافته‌های جدید مرکز ما می‌تواند چراغ راهی برای رسیدن به برخی نتیجه‌گیری‌های علمی‌تر باشد.
گردآوری: گروه سلامت سیمرغ

۱۳۸۸ فروردین ۲۱, جمعه

خواص بی نظیر کرفس


کرفس سبزی پر خاصیتی است که نظیر آن گزارش نشده است. دست اندرکاران طب سنتی و آنهایی که به قلیایی و اسیدی بودن بدن باور دارند معتقدند که این سبزی می تواند قلیایی یا اسیدی بودن محیط داخلی بدن جلوگیری نماید. در طب سنتی، بسیاری از ممالک دنیا از کرفس و آب و تخم آن برای پیشگیری و درمان بسیاری از بیماریها استفاده می کردند، زیرا املاح و ویتامین ها و فیتوکمیکال های موجود در آن از نظر کمیت و کیفیت به صورتی تنظیم گردیده که نظیر آن را نمی توان در غذای دیگر مشاهده نمود.

> برگ کرفس حاوی مقدار قابل توجهی ویتامین A (بتاکاروتن) است در حالی که ساقه کرفس منبع ویتامین های B6,B2, B1 ویتامین C و همچنین پتاسیم، اسید فولیک، کلسیم، منیزیوم، آهن، فسفر، سدیم و چند نوع از اسیدهای امینه ضروریست. هورمونهای گیاهی موجود در کرفس به همراه روغن های ضروری آن نه تنها طعم معطری به کرفس می دهند، بلکه در کنار بقیه املاح و ویتامین ها کرفس را به معجونی تبدیل می نمایند که در حقیقت می تواند داروی هردردی باشد. > ـ آب کرفس از بروز و پیشرفت سرطان پیشگیری می کند، زیرا این سبزی حاوی هشت گروه از مواد ضد سرطان است و از پیشرفت سلولهای سرطانی در بدن و به وجود آمدن غده های دیگر جلوگیری می کند. یکی از ترکیباتی که در این زمینه نقشی مهم دارد Acetylenics است که در سرطان شناسی به وضوح شناخته شده است. اسید Phonolic موجود در کرفس و آب کرفس عمل نوعی هورمون را که در رشد و نمو تومورهای سرطانی نقش دارد، خنثی می کند. در ضمن آنتی اکسیدانهای قوی موجود در کرفس به رادیکالهای آزاد موجود در بدن اجازه نمی دهند به سلولها صدمه زده و در حقیقت سلولهای سرطانی بروز نمایند. > ـ کرفس و آب کرفس میزان کلسترول خون را کاهش میدهند و در نتیجه سبب سلامتی و بهزیستی قلب و عروق می شوند. Butyl Phthalide موجود در کرفس ماده شیمیایی مخصوص است که در کاهش کلسترول بد خون(LDL) نقش دارد. پژوهشگران دانشگاه شیکاگو ثابت کرده اند که با خوردن فقط دو شاخه از کرفس تازه در روز میتوان میزان کلسترول بد خون را تا هفت واحد پایین آورد. کرفس در ازدیاد ترشح صفرا موثر بوده و این خود در سوخت و ساز کلسترول خون عملکردی چشمگیر دارد. ـ کرفس و محتویات آن به هضم و جذب مواد غذایی در بدن کمک می کند. آب کرفس به علت داشتن املاح و ویتامین ها و همچنین فیبر با کیفیت بالا از بروز یبوست جلوگیری میکند و حرکت روده ها را تنظیم می کند، در این صورت مصرف مقداری کرفس به همراه وعده های غذایی می تواند موجب بالا رفتن قدرت هضم و جذب غذا شده و مقدار زیادتری از مواد غذایی موجود در رژیم غذایی را از طریق جدار روده وارد سیستم خون و لنف کرده تا در سوخت و ساز پیچیده آنها در سلولها موثر باشد. ـ کرفس به علت داشتن پتاسیم و سدیم خاصیت ازدیاد ادرار و دفع مواد زائد از سوخت و ساز غذا در بدن را دارد و بدینوسیله از طریق کلیه ها میزان مایعات موجود در بدن را تنظیم می کند. ـ Polyacetylene موجود در کرفس و آب کرفس پر قدرت ترین ماده شیمیایی ضد التهاب بدن است و می تواند عوارض و دردهای مفاصل به خاطر روماتیسم یا آرتروز، آسم، نقرس و ناهنجاریهای ریوی را کاهش دهد. در یک بررسی جالبی بر روی آب کرفس معلوم شده که ماده شیمیایی Luteolin می تواند شروع و عملکرد عوارض التهاب را که در مغز سرانجام می گیرد کنترل و خنثی کند و در نهایت بدن را در برابر بروز التهاب محافظت کند. ـ کرفس و آب کرفس فشار خون بالا را کاهش می دهد. این خاصیت کرفس را چینی ها از صدها سال قبل می دانستند و در درمان فشار خون از آن استفاده کرده و می کنند. نوشیدن روزی یک لیوان آب کرفس، پس از حدود یک هفته فشار خون بالا را کاهش داده، به صورتی که هیچ داروی شیمیایی چنین قدرتی را نشان نداده است.. ماده شیمیایی Phtalides موجود در کرفس سبب آرامش بافت ها و ماهیچه های بدن و عروق می گردد و نرمی و انعطاف مخصوص به آنها می دهد. به همین جهت خون به آسانی در عروق گردش کرده و به تمام بافت ها می رسد. در ضمن این ماده شیمیایی سبب کاهش ترشح هورمون استرس در بدن می شود. جالب اینکه در موقع مصرف مدام آب کرفس فشار خون در حد طبیعی باقی میماند و بیشتر از آن کاهش نمی یابد که خود یکی از شگفتی های طبیعت این سبزی است که در کنار عوامل شناخته و ناشناخته موجود در آن اعمال بسیاری از اعضا بدن انسان را تنظیم می کند. ـ کرفس و آب کرفس از بی خوابی و بدخوابی جلوگیری می کند. این سبزی به خاطر داشتن روغن های طبیعی و ضروری و املاح و ویتامین ها و هورمونهای گیاهی سبب نوعی آرامش در بدن می شود و سیستم مغز و اعصاب را تسکین می دهد. به همین جهت خوردن کرفس به افرادی که دچار عوارض کم خوابی و بی خوابی هستند توصیه می شود. ـ اشخاصی که کرفس می خورند کمتر به خوردن مواد قندی و شیرین گرایش پیدا می کنند. به عبارت دیگر طبیعت این سبزی به علت تمام نعمت های موجود در آن بر روی هورمون اشتها و گرایش به مواد قندی اثر گذاشته و در نهایت از زیاد شدن وزن بدن جلوگیری می کند. ـ آنهایی که با خوردن مواد شیمیایی دست به تمیز کردن اعضا بدن می زنند باید بدانند که کرفس در تمیز کردن کبد و کلیه و کیسه صفرا بی نظیر است و از بروز سنگ کلیه و کیسه صفرا نیز جلوگیری می کند. به عقیده من هر از گاهی روزه پزشکی و نوشیدن آب کرفس می تواند یک نوع خانه تکانی چشمگیر در بدن انجام دهد و درون انسان را تمیز کند.

با وجود این ماهی ، ایا باز هم مایلید در رودخانه امازون شنا کنید ؟!



چه نوع پوستی دارید؟



پوست و ریز و درشت‌های روی آن همیشه برای ما مهم بوده است، دغدغه‌ای که گاهی تا ساعت‌ها ذهنمان را به خود مشغول می‌ کند. این که چطور این پوست پرچین و جوش را به آینه تبدیل کنیم.جلوی آینه ایستادی، جوش بزرگی روی دماغت توی ذوق می ‌زند، بقیه ی جاها هم دست کمی از آن ندارد، پر از چروک، پر از دانه‌های سیاهی که... . بیچاره آن کسی که این صورت قرار است آینه‌اش باشد!"پوستش مثل آینه است"،‌ این روزها شده است یک آرزو، دود و دمی که به ریه‌هایمان رحم نمی ‌کنند، مطمئنا با ظاهری‌ترین عضو ما یعنی پوست هم مهربان نیستند.علاوه بر آن بعضی وقت‌ها یادمان می‌ رود که همانطوری که قلب و ریه ، کلیه ‌مان ممکن است مریض شود، پوست بدنمان هم از آسیب دور نیست. اگر تا حالا یادتان رفته بود که این جدار رویی را جدی بگیرید، حالا وقتش است که تغییر عقیده بدهید.از پوست کرگدن تا برگ گلصیغه ی تنوع، شامل پوست هم شده، پوست‌ها هم یک جور نیستند. البته اینجا دیگر این تنوع ربطی به انتخاب شما ندارد، چون قبلاً جنسِ چه خوب چه بد، نصیبتان شده و چاره‌ای ندارید، مگر این که با آن کنار بیایید.پوست خشک: به طور معمول مقداری از آب بدن از طریق پوست تبخیر می‌ شود. حالا اگر سرعت تبخیر آب در پوست بیشتر از حد طبیعی باشد و پوست نتواند آب بدن را به مدت طولانی در خود نگه دارد، به علت کمبود آب و چربی در سطح پوست، پوست خشک می ‌شود.این نوع پوست، خشک ، زبر و نسبتاً خشن است و نرمی و لطافت لازم را ندارد و منافذ پوست بسیار کوچک است. این نوع پوست، مستعد چین و چروک است. خیلی‌ها به طور ژنتیکی پوست خشک دارند.ولی ممکن است در اثر بادهای خشک، تابش مداوم آفتاب و... نیز پوست خشک شود. در زمستان این نوع پوست، خشک‌تر می ‌شود و خارش پیدا می ‌کند.پوست چرب: افرادی که این نوع پوست را دارند، غدد چربی‌شان بیش از حد فعال است. البته داشتن پوست چرب به دلایلی خوب هم هست، چرا که باعث حفظ رطوبت پوست و صاف‌تر به نظر رسیدن آن می ‌شود، ولی یک مشکل خیلی بد هم دارد:

جوش.حداکثر ترشح چربی پوست، در سنین 16 تا 50 سالگی است. منافذ پوست در این نوع اغلب بزرگ است. پوست براق است و زیاد جوش می ‌زند. (چون گرد و غبار و آْلودگی راحت‌تر از طریق این منافذ بزرگ به پوست نفوذ می‌ کند.)

پوست مختلط: این نوع پوست مخلوطی از دو نوع قبلی است. قسمت‌های مرکزی صورت (بینی، پیشانی و چانه) چرب و قسمت‌های محیطی (اطراف پیشانی، دور چشم‌ها و گونه‌ها) خشک است. این مورد برای اکثر ما صدق می ‌کند، چرا که غدد چربی قسمت‌های مرکزی بیشتر فعال‌اند و فقط وقتی غیرطبیعی می ‌شود که قسمت‌های مرکزی جوش بزنند(زیاد چرب شوند) یا قسمت‌های محیطی پوسته پوسته شوند .برای این نوع پوست بهتر است برای قسمت‌های چرب، فرآورده‌های مخصوص پوست چرب و برای قسمت‌های خشک، فرآورده‌های مخصوص آن را استفاده کنید.پوست معمولی: این پوست نه چرب است و نه خشک. بیشتر در سنین بلوغ دیده می‌ شود. منافذ پوست قابل رؤیت، اما طبیعی‌اند و به ندرت جوش می ‌زند.پوست حساس: خیلی راحت تحریک می‌ شود و خارش، سوزش، قرمزی و ساییدگی پیدا می ‌کند.برای اینکه بدانید چه نوع پوستی دارید؟- حداقل 4 ساعت بعد از شست و شوی پوست خود، یک تکه کاغذ را بر روی پوست پیشانی، گونه و چانه ی خود بکشید.- اگر روی کاغذ لکه‌های روغنی بزرگی دیدید، پوست شما چرب است.- اگر لکه‌ها کم بودند، پوست شما معمولی است.- اگر کاغذ به سختی روی پوست شما حرکت کرد و هیچ گونه لکه ی چربی‌ای روی آن نبود، پوست شما خشک است.- پوست مختلط را هم که خودتان می ‌توانید حدس بزنید؛ وقتی روی بینی و چانه می ‌کشید چرب است، ولی روی گونه‌ها هیچ اثری از چربی نیست.خانم‌های محترم! حتماً خودتان می ‌دانید که نباید هیچ نوعی از کرم یا لوازم آرایشی روی پوستتان باقی بماند!

کارهایی که باید انجام دهید:- نوشیدن آب زیاد یکی از بهترین راه‌های دفع سموم بدن و سالم نگه داشتن پوست است، پس حداقل روزی 6 تا 10 لیوان آب بنوشید.

- رژیم غذایی مناسب باعث حفظ سلامت پوستتان می ‌شود. میوه و سبزیجات را فراموش نکنید.- سیگار نکشید، چرا که با از بین بردن ویتامین C بدن، سبب تخریب پوست می‌ شود.

-با ورزش پوستتان را شاداب و با طراوت کنید، چون در هنگام ورزش، جریان خون به سمت پوست افزایش یافته و اکسیژن و مواد مغذی بیشتری به پوست می ‌رسد.- استرس و اضطراب نداشته باشید (بله، کار سختی است ولی سعی‌تان را بکنید)، چون در اثر استرس ،اختلال هورمونی باعث صدمه به پوستتان می‌ شود.

-خواب کافی باعث استراحت و بازسازی پوستتان می ‌شود.6 تا 8 ساعت خواب را در شبانه ‌روز فراموش نکنید.

-استفاده از کرم‌های ضد آفتاب با تنظیم رنگ‌دانه‌های پوستی و جلوگیری از تابش مستقیم اشعه ی فرابنفش خورشید به پوست، باعث جلوگیری از کدورت، تیرگی و پیری زودرس پوست می ‌شود.- حتما از لوازم بهداشتی و آرایشی استاندارد استفاده کنید، یادتان نرود حتماً آرایش صورت را پاک کنید، بعد بخوابید. (راستی به تاریخ انقضای مواد آرایشی ـ بهداشتی هم توجه کنید.)

پرهیز از هوای آلوده! استفاده از عینک آفتابی و کرم ضد آفتاب، بهترین راه‌ جلوگیری از ایجاد چین و چروک دور چشم هستند.

-مصرف کرم‌های مرطوب‌کننده به ویژه بعد از حمام یا شست‌و‌شوی پوست با آب و صابون، برای حفظ شادابی پوست بسیار مفید است. -خستگی و کار زیاد، به علاوه استفاده ی خودسرانه و نابه‌‌جای برخی داروها، موجب آسیب پوست و بروز چروک و پیری زودرس می ‌شود

-شست‌وشو با آب و صابون مفید است، اما این کار را زیاد انجام ندهید. اگر به خاطر مسائل شغلی مجبورید که این کار را انجام دهید، از صابون‌های با PH خنثی استفاده کنید.

-سعی کنید پوستتان خشک نماند، چون به محرک‌های خارجی حساس می ‌شود.

نویسنده: Samira دسته: » » سلامتی، پزشکی

اگر خیلی زود و ناگهانی تصمیم می‌گیرید این مقاله را بخوانید !



زمانی اختلال بیش فعال ـ کم توجهی (ADHD) بیماری دوران کودکی تصور می‌شد که با افزایش سن، علایم کاهش یافته و بیماری تاثیر گذاری کمی ‌روی عملکرد فرد در دوران بزرگسال می‌گذارد. و به خاطر همین والدین بدون آن که اقدام خاصی انجام دهند منتظر می‌ماندند تا کودک بزرگ شود و همه چیز تمام شود و می‌گفتند: بزرگ که بشه خوب میشه، ولی حالا تحقیقات نشان می‌دهد که علایم و جنبه‌هایی از این بیماری ادامه یافته و بر روی عملکرد زندگی کودک در دوران نوجوانی و بزرگسالی تاثیر می‌گذارد و نیز علایمی‌ چون مشکل توجه و تمرکز، بی‌نظمی، رفتارهای تکانشی و بدون فکر، بی‌ثباتی هیجانی باعث مشکلاتی در زندگی فرد شده و عملکرد او را در این حوزه‌های مهم که برای یک زندگی خوب و لذت بخش لازم است تحت تأثیر قرار می‌دهند:
* تطابق شغل و کاری
* عملکرد تحصیلی
* عملکرد در روابط صمیمی‌(روابط با فامیل و دوستان، ازدواج)
مشخصات و ویژگی‌های اختلال بیش فعال ـ کم توجهی در بزرگسالان چیست؟
1. نقض توجه و تمرکز:
این نقص توجه برای دانشجویان مشکل زا خواهد بود. این افراد در توجه و تمرکز هنگام مطالعه و انجام امور روزمره مشکل دارند، زمانی که مشغول خواندن هستند به رؤیا فرو می‌روند دقایقی سپری می‌شود و آنان هنوز در همان صفحه اول در جا می‌زنند. به چیزهای مختلف فکر می‌کنند الاّ به آن چیزی که باید دقیقاً روی آن تمرکز داشته باشند. این مسئله به خوبی برای دانشجویان و دانش آموزان دبیرستانی می‌تواند مشکل ایجاد کند. مشکل عدم توجه و تمرکز باعث می‌شود که فرد وسایل کوچک مورد نیازش را گم کند و نداند آنها را کجا گذاشته است. مثل کلید، سوئیچ، خودکار، کیف و ... و مرتب دنبال وسایل می‌گردند. نمی‌توانند مکالمات (سخنرانی، صحبت طرف مقابل، برنامه تلویزیون) را گوش دهند.
2. مشکلات حرکت:
مثل بیقراری هنگام نشستن، سرپا ایستادن، توانایی‌های ورزشی ضعیف‌تر، دست خط بد، بیشتر سرپا هستند تا نشسته.
3. رفتارهای تکانشی و بدون فکر:
فرد خیلی ناگهانی بدون مقدمه، بدون فکر کردن و بررسی عواقب پیامدهای کارش رفتاری را انجام می‌دهد یا حرفی را می‌زند در نتیجه به علت سخنان نسنجیده ممکن است منجر به رنجش دیگران شوند. یا حرفی را بزند، شوخی کند که مناسب جمع نیست و بعد از آن پشیمان شود. بدون فکر تصمیم گرفتن و عمل کردن باعث می‌شود عجولانه ازدواج کند، عجولانه طلاق بگیرد، عجولانه شغل خود را ترک کند، استعفا دهد یا عوض کند، بی محابا رانندگی کند، تصادفات منجر به جرح داشته باشد.این علامت در نوجوانان منجر به بروز رفتارهای پر خطری مثل مصرف مواد مخدر، وارد شدن به ارتباطات جنسی محافظت نشده، رانندگی‌های پر خطر و ... می‌شود.
4. بی نظمی:
اتاق و میز کار او نامنظم و به هم ریخته است، هیچ چیزی در جای خودش قرار ندارد برای پیدا کردن یک کپی، مدرک و یا پرونده مورد نیاز مجبور است ساعت‌ها بگردد، دیگران او را شلخته و بی نظم توصیف می‌کنند، دیر سر کار حاضر شود، چند کار را همزمان شروع می‌کند آنها را به اتمام نمی‌رساند، سراغ کار و برنامه دیگر می‌رود.
کمد، لباس‌ها، و تخت و اتاق او نامرتب و به هم ریخته است.
5. روابط بین فردی:
روابط او با اطرافیان، دوستان و اعضای خانواده تحت تاثیر علایم بیماری است، به خاطر حرفها، شوخی‌های نسنجیده، برخوردهای تند و بدون فکر اکثر دوستان و اطرافیان خود را می‌رنجاند، بخاطر مشکل عدم توجه و تمرکز و فراموشکاری ممکن است نتواند به وعده و قول خود عمل کند، دیر در محل قرار حاضر شود و یا اصلاً قرارش را فراموش کند. اینها همه مسایلی است که در روابط او با دوستان و اطرافیان خلل وارد می‌کند.
6. هیجانی بودن (وضعیت هیجانی)
زود رنج و حساس است، زود از کوره در می‌رود، زود آرام می‌شود، با کوچکترین تحریکی خشمگین می‌شود و واکنش نشان می‌دهد، خلق او مرتب تغییر پیدا می‌کند گاهی سر حال و شاداب و گاهی غمگین و ناراحت و در خود فرو رفته، بتدریج که سن افزایش می‌یابد از کودکی، نوجوانی و بزرگسالی، بالا رفتن‌های خلق کمتر می‌شود و بیشتر خلق افسرده، عصبی و مضطرب دارد. به علت ناکامی‌های مکرر که در طول زندگی تجربه می‌کند و پیامدهای منفی متعددی که از اطراف دریافت می‌کند.
7. عدم تحمل استرس:
نسبت به استرس‌های معمول زندگی واکنش و پاسخ‌های شدید و غیرمعمول می‌دهد، چیزهای خارج از برنامه را نمی‌تواند مدیریت کند، تحت استرس، مضطرب، آشفته و تکانشی می‌شود.
با توجه به علایم فوق تصور می‌رود که زندگی فرد مبتلا به ADHD با مسایلی روبرو است که عملکرد فرد را در حوزه‌های اصلی با مشکلاتی روبرو می‌کند، همانطور که در قبل اشاره شد این بیماری روی عملکرد شخص در موارد زیر تاثیر می‌گذارد:
a) پیشرفت تحصیلی:
جامعه پیچیده امروزی، استفاده از تکنولوژی، اینترنت، کامپیوتر و ... نیاز فرد را به تحصیلات فراتر از مدرسه و آموزش‌های دانشگاهی و ثانویه بیشتر می‌کند. در دانشگاه است که خیلی از نگرش‌ها، عقاید و افکار شکل می‌گیرد، هویت پیدا می‌کنیم، شغل و آینده خود را انتخاب می‌کنیم. تکمیل و انجام موفقیت آمیز تحصیلات عالیه برای تطابق و پیشرفت شغل آینده ما ضروری است ولی ADHD‌ها برای رسیدن به چنین اهدافی در زندگی مشکل دارند آنها معمولاً:
* 3ـ2 سال کمتر از گروه کنترل تحصیل می‌کنند.
* مردود شدن آنها در دبیرستان بیشتر است.
* کمتر وارد دانشگاه می‌شوند و یا کمتر آن را به اتمام می‌رسانند.
b) تطابق شغل و کاری:
بالغین ADHD بیشتر شغل خود را عوض می‌کنند، اغلب در دو شغل کار می‌کنند بعنوان روش سازگاری با احساس بیقراری و عصبی بودن آنها است در زمان هایی که فعالیتی ندارند و حوصله آنها سر می‌رود.
به طور کلی اینها وضعیت شغلی پایین‌تری نسبت به گروه کنترل دارند، در کفایت و کارایی شغلی، استقلال در کار، تکمیل کردن کارها و وظایف، کنار آمدن با کارفرما و رئیس خود مشکل دارند. در سنین پایین‌تر وارد کار می‌شوند زود شغل خود را عوض می‌کنند، احتمال اخراج شدن، بیکاری و ترک شغل در آنها بیشتر است.
آنها عمدتاً شغل‌هایی را انتخاب می‌کنند که فعالیت و حرکت بیشتری داشته باشد و بیشتر سراغ شغل‌هایی مثل مکانیکی، لوله کشی، رانندگی و شغل های ماشینی می‌روند. وضعیت شغلی اینها بلا شک بعلت پیشرفت آموزش و تحصیل پایین‌تر آنهاست.
c) روابط صمیمی:
اکثراً در روابط با دوستان، اطرافیان و خانواده تعارض و استرس را تجربه می‌کنند، اعتماد به نفس پایین، تجربه شکست‌های مزمن، اختلال توجه و تمرکز، رفتارهای تکانشی و برون فکر و بی ثباتی هیجانی، تحمل پایین ناکامی، کله شقی، سایر مشکلات و سوء مصرف مواد تأثیر منفی روی روابط آنها دارد.
ممکن است بطور تکانشی تصمیم به ازدواج یا طلاق بگیرند. میزان طلاق و جدایی در اینها بیشتر است. هر چند وجود یک همسر حمایتگر و صبور از زندگی با یک فرد ADHD رنج می‌برد و دچار خستگی و فرسودگی می‌شود اما می‌تواند خیلی در روند درمان کمک کننده باشد.
d) والد بودن:
ADHD بعنوان یک بیماری که پایه ژنتیکی دارد مطرح است، خیلی از کودکان مبتلا به این بیماری ممکن است والدی داشته باشند که سابقه ADHD را در دوران کودکی خود داشته‌اند و وقتی بزرگسالان مبتلا به ADHD را می‌بینیم در اطرافیان و فرزندان آنها نیز ممکن است مثبت دیده شود.چنانچه والد و فرزند هر دو مبتلا به این بیماری باشند می‌شود تصور کرد که چقدر وجود مشکلات در هر دو طرف افزایش می‌یابد.ولی در مورد نقش والد بودن بزرگسالان مبتلا به ADHD باید گفت آنها والدینی صبور، قاطع و با روش انطباقی ثابتی نیستند. زود از کوره در می‌روند، فرزندشان را بطور نامناسب تنبیه می‌کنند، بعد پشیمان می‌شوند و قصد جبران پیدا می‌کنند و در نتیجه ثبات در روش های انطباقی خود ندارند.
سایر مشکلات:
ریسک اختلال شخصیت ضد اجتماعی و مصرف الکل، سیگار و سایر مواد مخدر در اینها بالاتر از جمعیت معمول است، احتمال ابتلاء آنها به بیماری افسردگی و اضطراب بیشتر است، در رفتارهای جنسی مشکلاتی دارند از جمله:
روابط جنسی را نسبت به همسالان خود در سنین پایین‌تر شروع می‌کنند، کمتر به مراقبت از خود و استفاده از روش‌های ضد بارداری توجه دارند، حاملگی در آنها بیشتر است (حاملگی در سنین پایین)، بیماری‌های مقاربتی جنسی در آنها بیشتر است، بیشتر از بقیه برابر بررسی HIV (ایدز) تست می‌شوند و مورد آزمایش قرار می‌گیرند.
تصادفات اتومبیل که منجر به جرح و آسیب‌های بدنی می‌شود در اینها بیشتر است. مشکلات توجه و تمرکز و تکانشگری، مسئله رانندگی در اینها را بی محابا و پرخطر می‌کند. با توجه به مواردی که گفته شد به نظر می‌رسد هم خود بیماران ADHD و هم اطرافیان آنها زندگی نسبتاً سختی را با این بیماران تجربه می‌کنند.
ولی شاید برای شما این سوال مطرح شود که آیا همه کودکان ADHD دچار چنین سرنوشتی در دوران بزرگسالی می‌شوند؟ در پاسخ به این سؤال باید به چند نکته اشاره کرد:
* معمولا تا سن 12 ـ 11 سالگی پر تحرکی واقعاً بهبود می‌یابد اما مشکلات توجه و تمرکز بخصوص و مشکلات رفتارهای تکانشی ادامه پیدا می‌کند.
* درصدی از بیماران ADHD به دوران بلوغ که می‌رسند خوب می‌شوند ولی در اکثر موارد (60 درصد) این بیماری یک بیماری طول عمر است هر چند ممکن است نمود بیرونی علایم تغییراتی کند بطور مثال رفتارهای تکانشی در یک کودک 4 ساله چه مشکلاتی را ایجاد می‌کند و یا در یک فرد 30 ساله چه مشکلاتی را ایجاد می‌کند، اینها با هم متفاوت است در صورت تشخیص و درمان به موقع بیمار می‌توان از بسیاری از پیامدهای منفی آن بر زندگی فرد جلوگیری کرد.
* تمام انواع ADHD به بزرگسالی کشیده نمی‌شوند و زندگی فرد را تا این درجه دچار مشکل نمی‌کنند مگر مواردی که:
1. اختلالات همراه مثل اضطراب، افسردگی، اختلال سلوک، اختلال ایذایی مقابله ای و ... در آنها بیشتر باشد یعنی ADHD خالص نداشته باشند و بیماری روانپزشکی دیگر همراه آن باشد.
2. سابقه خانوادگی مثبت از بیماری داشته باشند.
3. مشکلات خانواده زیاد باشد (از جمله بیماری، اعتیاد، وضعیت اجتماعی ـ اقتصادی پایین، هرج و مرج و ...)
درمان
چه باید کرد؟
اگر اطلاعاتی در مورد ADHD دوران کودکی داشته باشید حتماً می‌دانید که درمان این بیماری در درجه اول به کمک داروست و ما انتظار داریم که علایم مرکزی بیماری (اختلال توجه و تمرکز، پرتحرکی، تکانشگری) حتماً با دارو بهبود یابند و درمان‌های غیر دارویی می‌تواند در مواردی که کودک دچار اضطراب، اعتماد به نفس پایین، افسردگی و ... شده باشد کمک کند.
والدین این بچه‌ها باید تحت آموزش فرزند‌پروری قرار بگیرند و بدانند برای بهبود رفتارهای اجتماعی خوب اینها چه باید بکنند.
در مورد بزرگسالان نیز نیاز به درمان دارویی به قوت خود باقی است ولی مسلم است به علت تأثیرات منفی این بیماری بر عملکرد فرد در زندگی نیاز به مشاوره و درمان‌های غیر دارویی نیز وجود دارد.
/تهیه شده توسط دکتر فریبا عربگل

کباب با شن کش !

Posted by Picasa